جُنگ شواب

تاریخ انتشار: شنبه بیست وهشتم آبان 1390

جُنگ شواب

حکایت پرکتیکال 2 برای گروپ برنامه درسی، شواب و عمل فکورانه، حکایت چند واحد درس برنامه درسی است که ماه‌هاست آن‌ها را درگیر خود ساخته است. وعده آن بود که در خبرنامة شمارة 5 به بازگویی بحث‌ها پیرامون پرکتیکال 2 بپردازیم، اما درک این مقاله آن قدر ما را به خود مشغول کرد که هنوز مجالی برای نوشتن آن نیافته‌ایم. لذا، این شماره به خود فرصت دادیم تا تأملات شخصی خود در باب شواب را به رشتة تحریر درآوریم.
در این شماره، دکتر مهرمحمدی پرده از ویراست دوم پرکتیکال 1 برمی‌دارند که مقاله‌ای با قابلیت درک بیش‌تر از ویراست نخست است؛ آل‌حسینی از مبحثی به نام مخمصه تشخیص بحث خواهد کرد که بر یکی از نشانه‌های بحران حوزه برنامه درسی ما تأکید دارد؛ دکتر نیک‌نام از نحوة شکل‌گیری مسئلة تحقیق رساله و نقش تجربیات عملی معلمی خود در شکل‌گیری آن به روش خودمردم‌نگارانه سخن می‌گوید؛ دکتر غلامی تحقیقی "عملی" را دربارة گفتگوهای گروپ پرکتیکال آغاز کرده‌ است، با تأمل بر عمل بحث و جدل اعضاء با یکدیگر، برخی یافته‌های تحقیق خود در زمینة یادگیری مشارکتی در فضای مجازی را ارائه می‌کند؛ خسروی از مقاله‌ای در خصوص رابطة بین نظر و عمل در تدریس صحبت می‌کند؛ و آهنچیان تجربة خود از درس‌های شواب را به عنوان یک مدرس دانشگاهی بازگو می‌کند. در بخش دیگر این جُنگ، مقاله‌ای از شوبرت با نام برنامة درسی برنامة درسی Curriculum Curriculum ارائه خواهد شد. این مقاله درس آموزنده و بدیعی به حوزة مطالعات برنامة درسی کشور ارائه می‌کند، و آن این است که کنشگران رشته برنامة درسی به کلاس درس خود رجعت کنند! بارها و بارها شنیده‌ایم، و خودمان گرفتار این امر بوده‌ایم که به عنوان کنشگران برنامة درسی، جامعه، نمونه،‌ یا جدیداً در تحقیقات کیفی، میدان و مشارکت‌کننده‌ای برمی‌گزینیم و مدتی با آن‌ها درگیر شده، مقالات و طرح‌هایی را ثبت می‌کنیم؛ غافل از آن که مهم‌ترین حوزة عمل هر برنامة درسی‌خوانده‌ای، کلاس خودش، دانشجوی خودش و عمل خودش است. به راحتی از رشته‌های دیگر، برنامه‌های درسی دیگر و دنیاهای دیگر حرف می‌زنیم، حال آن که تاکنون حتی یکی از استادان برنامة درسی، پرده از واقعیت کلاس خود برنداشته است! شوبرت این کار را کرده است. شواب نیز در پرکتیکال 2 به توصیف آموزش نظریه در برنامة درسی می‌پردازد. حتی پاینار هم اتوبیوگرافی را ابزاری برای کاوش خود معرفی کرده است، سؤال آن است که پس چرا این قدر سکوت؟! عظیمه سادات خاکباز